한적한 밤 산책하다 보면
เวลาที่ออกมาเดินเล่นในคืนที่เงียบสงบ
어김없이 생각나는 얼굴
ใบหน้าของใครบางคนก็ผุดขึ้นมาในหัวทุกครั้ง
반짝이는 별을 모아 그리는 그런 사람
คนที่เหมือนกับภาพวาดที่สร้างขึ้นจากดวงดาวระยิบระยับ
좁다란 길 향기를 채우는
กลิ่นหอมที่อบอวลไปทั่วถนนสายเล็ก ๆ
가로등 빛 물든 진달래꽃
ดอกอาซาเลียที่อาบไล้ด้วยแสงไฟริมถนน
이 향기를 그와 함께 맡으면 참 좋겠네
ถ้าได้สูดกลิ่นหอมนี้ไปพร้อมกับเขาก็คงจะดีไม่น้อยเลย
보고 싶어라 그리운 그 얼굴
คิดถึงเหลือเกิน ใบหน้าที่ฉันเฝ้าคิดถึงคนนั้น
물로 그린 그림처럼 사라지네
แต่กลับเลือนหายไปเหมือนภาพวาดที่วาดด้วยน้ำ
보고 싶어라
คิดถึงจังเลย
오늘도 그 사람을 떠올리려
วันนี้ก็ออกมาเดินเล่นอีกครั้ง
산책을 하네
เพื่อหวนนึกถึงคนคนนั้น
대기는 차갑게 감싸고
อากาศเย็น ๆ โอบล้อมตัวฉันเอาไว้
생생하게 생각나는 그때
ช่วงเวลาเหล่านั้นยังคงชัดเจนอยู่ในความทรงจำ
안타까운 빛나던 시절 뒤로하고 가던
ตอนที่เราต้องเดินจากช่วงเวลาแสนสดใสที่น่าเสียดายไป
보고 싶어라 그리운 그 얼굴
คิดถึงเหลือเกิน ใบหน้าที่ฉันเฝ้าคิดถึงคนนั้น
물로 그린 그림처럼 사라지네
แต่กลับเลือนหายไปเหมือนภาพวาดที่วาดด้วยน้ำ
보고 싶어라
คิดถึงจังเลย
오늘도 그 사람을 떠올리려
วันนี้ก็ออกมาเดินเล่นอีกครั้ง
산책을 하네
เพื่อหวนนึกถึงคนคนนั้น
따뜻한 손 그리고 그 감촉
มือที่แสนอบอุ่นและสัมผัสที่ยังจดจำได้
내가 쏙 들어앉아 있던 그 눈동자
ดวงตาคู่นั้นที่ครั้งหนึ่งเคยมีฉันอยู่ในนั้น
그 마음 아무것도 바라지 않고
หัวใจของเขาที่ไม่เคยเรียกร้องอะไรเลย
사랑을 주던 그가 보고 싶어지네
ฉันคิดถึงคนที่เคยมอบความรักให้ฉันคนนั้นเหลือเกิน
그리운 그 얼굴 물로 그린 그림처럼 사라지네
ใบหน้าที่แสนคิดถึงค่อย ๆ เลือนหายไปเหมือนภาพวาดที่วาดด้วยน้ำ
보고 싶어라
คิดถึงเหลือเกิน
오늘도 그 사람을 떠올리려 산책을 하네
วันนี้ก็ยังออกมาเดินเล่นเพื่อหวนนึกถึงคนคนนั้น
오늘도 산책을 하네
วันนี้ก็ยังคงออกมาเดินเล่น
오늘도 산책을 하네
วันนี้ก็ยังคงเดินเล่นเหมือนเช่นเคย