There was something in the air
มีบางอย่างลอยอยู่ในบรรยากาศตอนนั้น
I knew that in that moment
ฉันรู้ได้ทันทีในวินาทีนั้น
I would burn the world to keep you warm
ว่าฉันยอมเผาทั้งโลกเพื่อให้เธออบอุ่น
But my life won't let me stay
แต่ชีวิตของฉันกลับไม่ยอมให้ฉันอยู่ต่อ
So if we never speak again
เพราะงั้นถ้าเราจะไม่ได้คุยกันอีกแล้ว
At least we still have soul
อย่างน้อยเราก็ยังมีความรู้สึกที่เคยมีให้กัน
And only God could separate us
มีเพียงพระเจ้าเท่านั้นที่พรากเราสองคนจากกันได้
On my skin, you left your mark the night you held me close
บนผิวของฉัน เธอทิ้งร่องรอยเอาไว้ในคืนที่เธอกอดฉันไว้แนบชิด
And in the morning, we turned to strangers
แต่พอถึงเช้า เรากลับกลายเป็นคนแปลกหน้าต่อกัน
But don't you hesitate to call
แต่ถ้าอยากโทรหาฉัน ก็ไม่ต้องลังเลนะ
I'm posted in Hong Kong
ฉันยังอยู่ที่ฮ่องกง
那次季候風 吹得那樣空
สายลมตามฤดูกาลในครั้งนั้น พัดผ่านไปอย่างว่างเปล่า
彷彿世上一切 也將消失所蹤
ราวกับว่าทุกสิ่งบนโลกใบนี้กำลังจะเลือนหายไป
你似季候風 抵擋計劃全也無用
เธอเป็นเหมือนสายลมตามฤดูกาล ต่อให้วางแผนรับมือไว้แค่ไหนก็ไม่มีประโยชน์
然後是場空 加上不死的心痛
สุดท้ายทุกอย่างก็เหลือเพียงความว่างเปล่า พร้อมความเจ็บปวดในใจที่ไม่เคยจางหาย
Still remember when we met
ฉันยังจำตอนที่เราเจอกันครั้งแรกได้
We barely knew each other, but that tension never left
ตอนนั้นเราแทบไม่รู้จักกันเลย แต่ความรู้สึกบางอย่างระหว่างเรากลับไม่เคยหายไป
Now you're sleeping in my bed
แต่ตอนนี้เธอกลับกำลังนอนอยู่บนเตียงของฉัน
A thing that never started already comes to an end
ความสัมพันธ์ที่ยังไม่ทันได้เริ่มต้นจริง ๆ กลับต้องจบลงไปแล้ว
And I know God would separate us
และฉันรู้ว่าพระเจ้าคงต้องพรากเราสองคนจากกัน
Any time it felt this good, it ends in tragic song
ทุกครั้งที่ความรู้สึกมันดีขนาดนี้ สุดท้ายก็มักจบลงด้วยเรื่องเศร้า
I'm so used to weathering changes
ฉันชินกับการต้องเผชิญกับความเปลี่ยนแปลงมาตลอดแล้ว
So if you ever change your mind
เพราะงั้นถ้าวันไหนเธอเปลี่ยนใจขึ้นมา
I'm waiting in Hong Kong
ฉันจะรอเธออยู่ที่ฮ่องกง
那次季候風 吹得那樣空
สายลมตามฤดูกาลในครั้งนั้น พัดผ่านไปอย่างว่างเปล่า
彷彿世上一切 也將消失所蹤
ราวกับว่าทุกสิ่งบนโลกใบนี้กำลังจะเลือนหายไป
你似季候風 抵擋計劃全也無用
เธอเป็นเหมือนสายลมตามฤดูกาล ต่อให้วางแผนรับมือไว้แค่ไหนก็ไม่มีประโยชน์
然後是場空 加上不死的心痛
สุดท้ายทุกอย่างก็เหลือเพียงความว่างเปล่า พร้อมความเจ็บปวดในใจที่ไม่เคยจางหาย