一吸寒氣冷風翻 酒灑河山
สูดไอหนาวเข้าเต็มปอด ท่ามกลางสายลมเย็นที่พัดโหม รินสุราราดรดทั่วขุนเขาและสายน้ำ
仰望 藍水雲煙 翩翩雀落人間
แหงนมองท้องฟ้าเหนือสายน้ำสีครามและหมู่เมฆหมอก นกน้อยโบยบินลงสู่โลกมนุษย์อย่างอ่อนช้อย
抬手間 我酒落濕衫前
เพียงยกมือขึ้น สุราก็หกเปรอะเปื้อนเสื้อผ้าตรงหน้า
你看雪花 飄散 芊芊換白觀
ดูสิ เกล็ดหิมะโปรยปรายไปทั่ว พื้นที่เขียวชอุ่มค่อย ๆ ถูกปกคลุมด้วยสีขาวโพลน
白髮老人背著孩下山
ชายชราผมขาวแบกเด็กน้อยลงจากภูเขา
遠觀天仙舞歡我今醉酒悠哉
มองเหล่าเทพธิดาร่ายรำอย่างรื่นเริงอยู่ไกล ๆ ส่วนฉันวันนี้ก็เมาสุราอย่างสบายใจ
一別寒山 我何時歸來
เมื่อจากภูเขาอันหนาวเหน็บไปแล้ว ฉันจะได้กลับมาอีกเมื่อไหร่กัน
我欲迎風在留住幾步
ฉันอยากเผชิญสายลม แล้วรั้งฝีเท้าเอาไว้อีกสักสองสามก้าว
怎舍寒風吹動我痛處
จะตัดใจได้ยังไง ในเมื่อสายลมหนาวพัดมากระทบแผลในใจ
我說寒山別哭
ฉันบอกกับภูเขาอันหนาวเหน็บว่า อย่าร้องไห้เลย
我帶你出
ฉันจะพาเธอออกไปจากที่นี่เอง
我敬滴酒帶你出
ฉันขอยกสุราขึ้นคารวะ แล้วจะพาเธอออกไป
我欲成冰再也無退路
ฉันอยากกลายเป็นน้ำแข็ง เพราะตอนนี้ไม่มีทางให้ถอยกลับอีกแล้ว
怎舍寒冰冰凍我心哭
จะยอมได้ยังไง ปล่อยให้น้ำแข็งเย็นเยียบแช่แข็งหัวใจจนต้องร่ำไห้
我說寒山別哭
ฉันบอกกับภูเขาอันหนาวเหน็บว่า อย่าร้องไห้เลย
我帶你出
ฉันจะพาเธอออกไปจากที่นี่เอง
我畫美觀帶你出
ฉันจะวาดภาพความงดงาม แล้วพาเธอออกไปด้วยกัน
我醉提酒遊寒山 難舍美觀
ฉันเมามาย ถือไหสุราเดินเที่ยวบนภูเขาหนาวเหน็บ ยากเหลือเกินที่จะตัดใจจากภาพอันงดงามนี้
仙著衣裳撫琴歡 美人奏弦
เหล่าเซียนสวมอาภรณ์งดงาม บรรเลงพิณอย่างสำราญ หญิงงามดีดสายพิณขับขานท่วงทำนอง
你看白雪人間 你看冰川璀璨
ดูสิ โลกมนุษย์ถูกปกคลุมด้วยหิมะขาวโพลน ดูธารน้ำแข็งที่เปล่งประกายระยิบระยับ
來者戀 如大夢眼前
ผู้มาเยือนต่างหลงใหล ราวกับภาพฝันอันยิ่งใหญ่ที่ปรากฏอยู่ตรงหน้า
我欲迎風在留住幾步
ฉันอยากเผชิญสายลม แล้วรั้งฝีเท้าเอาไว้อีกสักสองสามก้าว
怎舍寒風吹動我痛處
จะตัดใจได้ยังไง ในเมื่อสายลมหนาวพัดมากระทบแผลในใจ
我說寒山別哭
ฉันบอกกับภูเขาอันหนาวเหน็บว่า อย่าร้องไห้เลย
我帶你出
ฉันจะพาเธอออกไปจากที่นี่เอง
我敬滴酒帶你出
ฉันขอยกสุราขึ้นคารวะ แล้วจะพาเธอออกไป
我欲成冰再也無退路
ฉันอยากกลายเป็นน้ำแข็ง เพราะตอนนี้ไม่มีทางให้ถอยกลับอีกแล้ว
怎舍寒冰冰凍我心窟
จะยอมได้ยังไง ปล่อยให้ความหนาวเย็นแช่แข็งลึกลงไปถึงก้นบึ้งของหัวใจ
我說寒山別哭
ฉันบอกกับภูเขาอันหนาวเหน็บว่า อย่าร้องไห้เลย
我帶你出
ฉันจะพาเธอออกไปจากที่นี่เอง
我畫美觀帶你出
ฉันจะวาดภาพความงดงาม แล้วพาเธอออกไปด้วยกัน