แปลเพลง Damn Love - 胡66 และความหมาย

不想再騙自己
ไม่อยากหลอกตัวเองอีกต่อไปแล้ว
一點一點一點放棄愛你
ค่อย ๆ ตัดใจจากการรักเธอไปทีละนิด ทีละนิด
一點一點一點保護自己
ค่อย ๆ ปกป้องตัวเองทีละนิด ทีละนิด
一步一步一步躲角落裡
ค่อย ๆ หลบไปอยู่ที่มุมห้องทีละก้าว ทีละก้าว
這該死的愛情
ความรักเฮงซวยนี้
一點一點一點侵蝕身體
ค่อย ๆ กัดกินร่างกายไปทีละนิด ทีละนิด
一點一點一點佔據我整顆心
ค่อย ๆ ยึดครองหัวใจฉันไปทั้งดวงทีละนิด
徹底淪陷給你
ยอมจำนนให้เธออย่างหมดรูป

你說我像星星一樣閃爍
เธอบอกว่าฉันเปล่งประกายเหมือนดั่งดวงดาว
你說和我一起無比快活
เธอบอกว่ามีความสุขเหลือเกินเมื่อได้อยู่กับฉัน
像在寫言情小說
เหมือนกำลังเขียนนิยายรักโรแมนติก
結果你莫名其妙地退縮
แต่สุดท้ายเธอกลับถดถอยไปอย่างไร้สาเหตุ
囉嗦 這是最後一句給我
พูดจาพร่ำเพรื่อ นี่คือประโยคสุดท้ายที่มอบให้ฉัน
才明白你想什麼
ถึงได้เข้าใจว่าเธอคิดอะไรอยู่

不想再騙自己
ไม่อยากหลอกตัวเองอีกต่อไปแล้ว
一點一點一點放棄愛你
ค่อย ๆ ตัดใจจากการรักเธอไปทีละนิด ทีละนิด
一點一點一點保護自己
ค่อย ๆ ปกป้องตัวเองทีละนิด ทีละนิด
一步一步一步躲角落裡
ค่อย ๆ หลบไปอยู่ที่มุมห้องทีละก้าว ทีละก้าว
這該死的愛情
ความรักเฮงซวยนี้
一點一點一點侵蝕身體
ค่อย ๆ กัดกินร่างกายไปทีละนิด ทีละนิด
一點一點一點佔據我整顆心
ค่อย ๆ ยึดครองหัวใจฉันไปทั้งดวงทีละนิด
徹底淪陷給你
ยอมจำนนให้เธออย่างหมดรูป

你說我像星星一樣閃爍
เธอบอกว่าฉันเปล่งประกายเหมือนดั่งดวงดาว
你說和我一起無比快活
เธอบอกว่ามีความสุขเหลือเกินเมื่อได้อยู่กับฉัน
像在寫言情小說
เหมือนกำลังเขียนนิยายรักโรแมนติก
結果你莫名其妙地退縮
แต่สุดท้ายเธอกลับถดถอยไปอย่างไร้สาเหตุ
囉嗦 這是最後一句給我
พูดจาพร่ำเพรื่อ นี่คือประโยคสุดท้ายที่มอบให้ฉัน
才明白你想什麼
ถึงได้เข้าใจว่าเธอคิดอะไรอยู่

不想再騙自己
ไม่อยากหลอกตัวเองอีกต่อไปแล้ว
一點一點一點放棄愛你
ค่อย ๆ ตัดใจจากการรักเธอไปทีละนิด ทีละนิด
一點一點一點保護自己
ค่อย ๆ ปกป้องตัวเองทีละนิด ทีละนิด
一步一步一步躲角落裡
ค่อย ๆ หลบไปอยู่ที่มุมห้องทีละก้าว ทีละก้าว
這該死的愛情
ความรักเฮงซวยนี้
一點一點一點侵蝕身體
ค่อย ๆ กัดกินร่างกายไปทีละนิด ทีละนิด
一點一點一點佔據我整顆心
ค่อย ๆ ยึดครองหัวใจฉันไปทั้งดวงทีละนิด
徹底淪陷給你
ยอมจำนนให้เธออย่างหมดรูป

不想再騙自己
ไม่อยากหลอกตัวเองอีกต่อไปแล้ว
一點一點一點放棄愛你
ค่อย ๆ ตัดใจจากการรักเธอไปทีละนิด ทีละนิด
一點一點一點保護自己
ค่อย ๆ ปกป้องตัวเองทีละนิด ทีละนิด
一步一步一步躲角落裡
ค่อย ๆ หลบไปอยู่ที่มุมห้องทีละก้าว ทีละก้าว
這該死的愛情
ความรักเฮงซวยนี้
一點一點一點侵蝕身體
ค่อย ๆ กัดกินร่างกายไปทีละนิด ทีละนิด
一點一點一點佔據我整顆心
ค่อย ๆ ยึดครองหัวใจฉันไปทั้งดวงทีละนิด
徹底淪陷給你
ยอมจำนนให้เธออย่างหมดรูป


Bù xiǎng zài piàn zì jǐ
Yī diǎn yī diǎn yī diǎn fàng qì ài nǐ
Yī diǎn yī diǎn yī diǎn bǎo hù zì jǐ
Yī bù yī bù yī bù duǒ jiǎo luò lǐ
Zhè gāi sǐ de ài qíng
Yī diǎn yī diǎn yī diǎn qīn shí shēn tǐ
Yī diǎn yī diǎn yī diǎn zhàn jù wǒ zhěng kē xīn
Chè dǐ lún xiàn gěi nǐ

Nǐ shuō wǒ xiàng xīng xīng yī yàng shǎn shuò
Nǐ shuō hé wǒ yī qǐ wú bǐ kuài huó
Xiàng zài xiě yán qíng xiǎo shuō
Jié guǒ nǐ mò míng qí miào de tuì suō
Luō suo zhè shì zuì hòu yī jù gěi wǒ
Cái míng bái nǐ xiǎng shén me

Bù xiǎng zài piàn zì jǐ
Yī diǎn yī diǎn yī diǎn fàng qì ài nǐ
Yī diǎn yī diǎn yī diǎn bǎo hù zì jǐ
Yī bù yī bù yī bù duǒ jiǎo luò lǐ
Zhè gāi sǐ de ài qíng
Yī diǎn yī diǎn yī diǎn qīn shí shēn tǐ
Yī diǎn yī diǎn yī diǎn zhàn jù wǒ zhěng kē xīn
Chè dǐ lún xiàn gěi nǐ

Nǐ shuō wǒ xiàng xīng xīng yī yàng shǎn shuò
Nǐ shuō hé wǒ yī qǐ wú bǐ kuài huó
Xiàng zài xiě yán qíng xiǎo shuō
Jié guǒ nǐ mò míng qí miào de tuì suō
Luō suo zhè shì zuì hòu yī jù gěi wǒ
Cái míng bái nǐ xiǎng shén me

Bù xiǎng zài piàn zì jǐ
Yī diǎn yī diǎn yī diǎn fàng qì ài nǐ
Yī diǎn yī diǎn yī diǎn bǎo hù zì jǐ
Yī bù yī bù yī bù duǒ jiǎo luò lǐ
Zhè gāi sǐ de ài qíng
Yī diǎn yī diǎn yī diǎn qīn shí shēn tǐ
Yī diǎn yī diǎn yī diǎn zhàn jù wǒ zhěng kē xīn
Chè dǐ lún xiàn gěi nǐ

Bù xiǎng zài piàn zì jǐ
Yī diǎn yī diǎn yī diǎn fàng qì ài nǐ
Yī diǎn yī diǎn yī diǎn bǎo hù zì jǐ
Yī bù yī bù yī bù duǒ jiǎo luò lǐ
Zhè gāi sǐ de ài qíng
Yī diǎn yī diǎn yī diǎn qīn shí shēn tǐ
Yī diǎn yī diǎn yī diǎn zhàn jù wǒ zhěng kē xīn
Chè dǐ lún xiàn gěi nǐ